شب سردي است و من افسرده ...

راه دوري است و پايي خسته ، تيرگي هست و چراغي مرده

                                               مي کنم تنها عبور از جاده ، دور ماندند ز من آدمها

سايه اي از سر ديوار گذشت ، غمي افزود مرا بر غم ها

                                              فکر تاريکي و اين ويراني ، بي خبر آمد تا با دل من

قصه ها ساز کند پنهاني ، نيست رنگي که بگويد با من

                                   اندکي صبرسحرنزديک است ، هردم اين بانگ برآرم از دل

واي اين شب چقدر تاريک است ، خنده اي کو که به دل انگيزم؟

                               قطره اي کو که به دريا ريزم؟ ، صخره اي کو که بدان آويزم ؟

                                          **************************

این آخرین مطلبی بود که اینجا آپ کردم...فردا از اینجا میریم...میریم به یه شهر غریب

نمی دونین چه حالی دارم... دلم برای همتون تنگ میشه

عسل، صدف ، مینا... همتونو دوست دارم

منو فراموش نکنید...

خیلی از آینده می ترسم برام دعا کنید...